Pescotarische klimatariër

Inmiddels is het al weer een tijdje geleden dat ik dit blog schreef. Ondertussen is er weer heel wat veranderd in mijn eetpatroon maar toch is het leuk om dit verhaal te delen, steeds een stapje ecologisch verantwoorder.

Ik vroeg mij af wat ik nou eigenlijk ben. Ik heb het niet over een diepere levensvraag maar eigenlijk gewoon een hele simpele. Ben ik een beginnende vegetariër die af en toe vis eet, ben ik een vegetariër die flirt met het veganisme en toch vis eet? Ach ik kan mij natuurlijk ook afvragen of het nodig is om mezelf in een hokje te plaatsen en hoe belangrijk is het eigenlijk om mijn eetpatroon een naam te geven. Toch, zoals bij alle dingen in mijn leven die veranderen heb ik de behoefte om dit te verklaren en te labelen. In dit blog geef ik mij dus even over aan deze drang en wellicht kom ik tot een leuke conclusie voor een labeltje op mijn voorhoofd…

Klimaat niet de enige reden voor minder vlees

Echt waar, een jaar geleden had ik nooit kunnen denken dat ik nu geen vlees meer zou eten. Ik ben er eigenlijk nog steeds van overtuigd dat als iedereen met mate vlees eet er niet zo’n groot vervuilingsprobleem zou zijn als nu. Toch bleek het afgelopen jaar dat dit niet de enige reden was voor mij om uiteindelijk te stoppen met het eten van vlees. Als eerste merkte ik, doordat ik minder vlees at dat ik van sommige soorten buikpijn kreeg. Kennelijk reageert je lichaam sterker op voedingsstoffen die je minder eet. Daarnaast kan ik mij nog heel goed herinneren dat ik in een restaurant een stukje kalfsbiefstuk bestelde. Onder het mom van als ik vlees eet, dan een goed bereid stukje vlees van een kalfje dat ‘goed heeft geleefd.’ Ik kon mij niet vooraf bedenken wat er zou gebeuren maar opeens was ik mij zo bewust dat ik een kalfje aan het eten was, ik voelde mij super naar. Hoe kon zo’n beestje een goed leven hebben gehad als het niet eens volgroeid was. Ik heb tegen heug en meug ieder stukje opgegeten maar besloot in ieder geval geen jonge dieren meer te eten. Er was iets veranderd in mijn denken, ik voelde opeens een weerstand tegen het eten van dat vlees.

Vlees was opeens geen eten meer

Heeft het dan toch met bewustzijn te maken? Ik zag dat stuk vlees opeens niet meer als eten. Komt het omdat ik veel over de vleesindustrie had gelezen of dat ik nu toch beter kan voelen wat ik ok vind? Ik heb eigenlijk nog steeds geen idee maar het was er gewoon opeens. Het duurde daarna nog wel even voordat ik helemaal geen vlees meer at, al is de vleesconsumptie in ons gezin al gedaald tot hooguit 1x per 2 weken. Eigenlijk kopen we het zelf niet meer. Het is ook niet meer iets waar we over na hoeven te denken, we slaan die schappen gewoon over. Ook het vlees dat de volgende dag over datum gaat laat ik met gemak liggen, ik begrijp nu opeens waarom andere ‘niet vleeseters’ dit ook doen. (mocht je zelf wel vlees eten is dit natuurlijk toch een goede optie om minder impact te maken op het klimaat en het dier niet voor niks te laten sterven.) Weerstand dus tegen vlees eten, het is er nu en daar luister ik dan maar naar. Eigenlijk zijn er weinig andere vegetariërs in mijn omgeving dus ik heb geen idee of dit iets blijvends is. Ik voel mij er nu goed bij in ieder geval.

Waarom wel pescotariër

Toch, zoals ik al in de inleiding schreef eet ik wel af en toe een stukje vis. Waarom dat dan wel? Ook daar heb ik geen idee van want ik begreep dat het bijvoorbeeld met de wilde zalm helemaal niet goed gaat. Ik zag dit in de documentaire van ‘our planet’ deze is zo informatief en mooi om te kijken! Maar die wilde zalm lag dus wel op mijn bord gisteren. Uiteraard eentje met een 35% sticker maar dat maakte bij vlees het verschil niet meer voor mij. Ik vind vis ook echt lekkerder dan andere vleessoorten en voor mijn idee is het ook gezond om af en toe vis te eten. Blijkbaar dus nog genoeg redenen om het wel te doen.

Een pescotarische klimatariër

Wat ben ik nou eigenlijk. Ik zou mezelf volgens de “kenners” een klimatariër kunnen noemen, dan val ik ook nog eens binnen de categorie ‘een nieuw trend’. Dat kan natuurlijk niet beter… Daarnaast ben ik dus een pescotarier, iemand die geen vlees eet maar wel vis. Ik mag mijzelf ook een semi-vegetariër kunnen noemen maar dat dekt de lading niet echt denk ik. Het stukje geen melk, minder kaas en niet meer eieren past dan denk ik bij de klimatariër. Al doe ik dat ook omdat ik weet dat er door over productie in die branche veel te veel dieren moeten lijden. Ik koop dus over het algemeen biologisch en kijk naar de leefbaarheidssterren die het product krijgt. Ik vind het niet meer erg om hier iets meer voor te betalen. Terwijl ik eerder altijd voor de goedkoopste optie ging.

Ik heb dus besloten dat ik een “Pescotarische klimatariër ben die niet zomaar meer over het dierenleed heen stapt”. Sorry een betere term kon ik niet bedenken, ik ben benieuwd wat ze zeggen als ik in een restaurant aangeef dat ik een aangepast menu wil. Gelukkig zie ik dat steeds meer restaurants ook mee doen aan de klimatariër-trend.

Hoe kan je nou eigenlijk meedoen aan die nieuwe trend en klimatariër worden? Er is nog één ding wat wij kunnen introduceren en dat is ‘groenteafval’ gebruiken om eten van te maken. Het schijnt heel goed mogelijk te zijn om bijvoorbeeld bouillon te trekken van groenteresten maar bij ons gaat ze altijd nog de groene bak in. De onderstaande punten hebben wij al helemaal overgenomen en zijn super makkelijk vol te houden als je er eenmaal op let. Wil je ook meedoen, kijk dan eens welke onderstaande punten jij al kunt afvinken.

  • koop groente uit het seizoen
  • koop lokale groente
  • eet meer plantaardig
  • eet minder tot geen vlees en zuivel
  • kies in verhouding vaker kip en varken
  • vervang vlees niet door extra kaas
  • eet meer plantaardig
  • vervang koffie eens door een kopje thee of cichorei
  • neem je eigen zakjes en broodzakken mee naar de winkel
  • let met name bij de dierlijke producten op biologisch
  • bewaar overgebleven eten en maak er de volgende dag iets anders van of eet het als lunch.
  • vries overgebleven eten in of las een ‘restjesavond’ in.
  • Gebruik groente die er niet meer zo lekker uitzien om een soep mee te maken.

Take care, Take ‘smakelijke’ fairhups

Eén reactie

  • Blogmomentje

    Ik zit met hetzelfde en eet nu al ruim twee jaar geen vlees en vis meer. Maar ook geen eieren(gekookt & gebakken) en geen melk(uit een glas). Als er in een gerecht ei is verwerkt(vloeibaar) dan wel maar dat komt zelden voor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.