van ruilen komt

Ruilen

Van ruilen komt huilen

Van ruilen komt huilen, het maakt niet uit waar ik was, als kind en zelfs nu nog als volwassene hoorde ik deze spreuk regelmatig. Zal dat ook de reden zijn dat ik toch met een frisse tegenzin stond bij de inruiltafel van de recycle sint? Niet alleen daar overigens, bij de kledingruil waar ik was voelde ik hetzelfde…


Het is in onze samenleving zo normaal geworden dat de spullen die we hebben ook echt van ons zijn. Zelfs als we er teveel van hebben vind ik het nog steeds moeilijk om het weg te doen. Waarom ik dat voel is mij eigenlijk nog steeds een raadsel want eigenlijk is het super makkelijk en voel ik mij beter als ik wel spullen heb weggedaan. Wellicht zit er ergens iets in mijn hoofd wat zegt, als er van ruilen huilen komt, dan zal dat voor wegdoen helemaal zo zijn.
Ah fijn, ik ben er dus overheen gestapt dat zinnetje is voor mij veranderd. Van ruilen komt minder vervuilen, mag nu mij credo zijn. Sinds kort pas hoor, ik hoorde mezelf een aantal weken geleden namelijk nog tegen mijn dochters zeggen dat van ruilen huilen komt. Gewoontes veranderen niet super snel maar ik weet wel de laatste keer dat ik het achteloos heb gezegd. Vanaf nu zal dat niet meer gebeuren.

Mijn spullen zijn de BOM… 😉

Hoe kan dat nou toch, dat ik toch met tegenzin bij die inruiltafels stond. Het gaat als volgt, ik kom daar aanlopen met mijn uitgezochte speelgoed, Natúúrlijk super veel waard… Om dat te laten beoordelen door een vrijwilliger. De vrouw achter de tafel keek naar de spullen die ik uit mijn tas haalde. Het eerste stuk mocht al op de gratis tafel, opzich niet gek het was een klein knuffeltje van een leeuwtje die denk ik bij de action vandaan kwam. Niks waard dus ook geen punten voor mij. Daarna waren er puzzeltjes die binnen de categorie 0-5 euro vielen, eigenlijk in de winkel wat duurder maar toch minder waard omdat het niet meer nieuw was. Zo leverde ik alle spullen in en kreeg er naar mijn idee te weinig punten voor terug. Het voelde zo oneerlijk “wat nou als anderen wel meer punten heeft gekregen voor hun spullen dan was er straks niks meer over voor mij.” Daarna moesten we nog even wachten totdat het ruilen kon beginnen. Tijdens dat wachten zei een man nog voor de grap, of niet; “Als straks het ruilen mag beginnen dan ren ik naar de tafel voor 4 punten want dan ga ik met iets groots naar huis.” Hij verwoorde wel wat ik voelde want wat nou als er niks groots voor mij meer over was. Oh jeeh! Toen gingen de tafels opzij en iedereen liep ‘zo beleefd mogelijk’ naar de spullen die zij al hadden gespot tijdens het wachten. De onzekerheid nam van mij de overhand en ik merkt van mijn moeder ook. Zij zei; “zal ik meteen het winkelwagentje pakken, dat vindt Jolie leuk.” waarop ik antwoord; “ja doe dat dan loop ik naar de 4punten tafel, dan pak ik alvast iets. Kom jij zo met de punten?” Nu ik dit zo schrijf moet ik echt hard om mezelf lachen. Het lijkt wel alsof ik niks te eten heb en daar mijn laatste voedselbonnetjes in kan leveren terwijl anderen het eten wegroven. Wie weet is dit wel een dingetje dat is overgebleven uit vroegere tijden…

Kledingruil

kleding ruilen
Blij met mijn nieuwe dansschoenen en rok!

Bij het ruilen van de kleding was ik al wat meer ervaren en het was een open inbreng dus dat idee van rennen naar een tafel was er gelukkig niet. Toch is het gek om je kleding te laten beoordelen. Ik had het met zorg uitgezocht en het bleek toch niet helemaal aan de eisen te voldoen. Ik had ook heel eerlijk gezegd niet de duurste items meegenomen omdat ik niet zeker wist wat er mee zou gebeuren en of ik dan ook iets van gelijke waarde terug zou kunnen ruilen. Ik denk overigens dat ik dit volgende keer probeer los te laten. Als ik het niet gebruik, heb ik er ook geen last van als het niet meer in mijn kast ligt. Er waren kledingstukken die ik niet mocht inruilen. Ik kon er voor kiezen dit op de weggeef tafel te leggen. Dit deed ik in eerste instantie niet. Al mijn overgebleven kledingstukken kregen 1 punt en dat voelt als weinig. Gelukkig hadden meer mensen spullen van 1 punt ingeleverd en had ik dus genoeg om uit te kiezen. Samen met de andere ruilers was het best een gezellige bezigheid. Ik heb voor mijn punten een paar schoenen, een rok, spijkerbroek en zomerjurkje terug geruild. Halverwege het passen besefte ik mij dat ik de spullen waar ik geen punt voor gekregen had helemaal niet nodig had. Dus ik heb ze toch maar op de weggeef tafel gelegd. Later zag ik iemand bij de deur uit gaan met mijn te grote shirtje, TOP!

Minder vervuilen

Ken je het programma “genaaid” waarin beginnende modeontwerpers naar Myanmar afreizen om te ondervinden welke prijs er echt betaald wordt voor kleding. Het was mij al duidelijk dat het zo niet langer kon maar door dit programma is bij mij de knop echt om. Er worden zoveel chemicaliën gebruikt en er wordt zo slecht omgegaan met mensen en de natuur dat ik het niet meer kan goedkeuren. En zoals ik al eerder aangaf, als het niet meer goed voelt voor mij dan doe ik het niet meer. Dus totdat er goede oplossingen gevonden zijn om kleding eerlijk en duurzaam te maken, koop ik alles tweedehands. Of naar een ruilbeurs natuurlijk, waarom zou ik niet blij kunnen zijn met kleding van iemand anders. Het is zelfs leuk om andere mensen jouw kleding te zien passen en te zien dat ze er blij de deur mee uit lopen! Ruilen van kleding geeft dus meer voordelen, minder vervuiling door de kledingindustrie en naar huis met een goed gevoel! Zou jij ook naar een ruilbeurs gaan? 

Take care, Take life changing Fairhups!

Eén reactie

  • trudy

    goed geschreven wauw , herken mij zelf er in .
    ruilbeurs speelgoed echt goed idee ,
    kleding weet ik niet zou het moeten ervaren , maar mijn kleding komt zoiezo op de ruilbeurs terecht , ha ha .
    ga zo door !!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.