aarde in je hand

Een wereldse Burnout…

Alles wat er is in het klein, zal er in het groot ook zijn.

Steeds meer mensen voelen uitputting, overspannenheid of krijgen zelfs een burnout op hun bordje geserveerd. Zo ook ik… Natuurlijk niet zonder reden en al helemaal niet zonder duidelijk signalen vooraf. Burnout… Opgebrand… Ik dacht meteen aan de bossen die massaal worden verbrand om Palmolie plantages mogelijk te maken. ook aan alle fabrieken die de grondstoffen van deze aaarde verbranden. De grondstoffen die bijna op zijn of in ieder geval zijn gebruikt “beyond boundaries.”

De ballast voor de aarde

Als ik aan mijn Burnout denk, dan denk ik aan alle nodeloze ballast die ik met mij meedroeg en aan de behoefte om telkens maar in andermans wensen te voldoen. Aan alle beroepen, klein en groot, die op mij werden gedaan en aan het gevoel dat alles wat ik deed toch niet voldeed. Zal het ecosysteem zich ook zo voelen? Bergen met afval zonder duidelijke bestemming die dwalen op plekken waar het niet wordt gezien. Een constante vraag naar energie waar het ecosysteem niks voor terug krijgt, behalve nog meer vraag daarnaar.

Go with the flow

man in konijnenpak die verlangt naar drijven
Dare to float? 🙂

Ik bleef er aan meedoen, die hectiek. Het verplichte gevoel van moeten leveren, ten koste van mijzelf. Tot dat het stopte. Gewoon opeens. Een totale black-out, ongecontroleerde klachten en vermoeidheid. Om mijn systeem te beschermen omdat ik op eerdere waarschuwingen geen actie had ondernomen. En waarschuwingen waren er, gedachten die niet stopte, angst, ontploffingen van woede, opvliegers en ogen die bleven overstromen. Tot slot het gevoel dat ik mijzelf door de modder voortsleepte en telkens onderuit ging terwijl ik nog steeds vooruit wilde komen. Vooruit willen komen, dat drijft ons als samenleving. Ik laat mij voortaan vaker drijven, ontspannen, want dan gaat dat het beste.

Signalen voor een Wereldse burnout?

ontken konijn

Wat zal ons ecosysteem doen bij zo’n totale black-out? Ik herken de signalen wel, een toename aan actieve vulkanen, opvliegers van temperatuur, modderstromen door de regen die maar blijft stromen, aardbevingen door te veel gaswinning. Met als gevolg donkere luchten vol kou? Niemand zal het echt weten, totdat het stopt. Ik neem het mensen niet kwalijk dat ze niet herkennen wat er gebeurd, we zijn allemaal zo gewend om met veel stress om te gaan dat we voor deze signalen onze ogen niet eens meer hoeven te sluiten. Het lijkt simpelweg normaal in een wereld waar al zoveel prikkels zijn. Het koste mij veel tijd om te herkennen dat ontkennen wat er gebeurd met onze wereld ook een deel van mijn burnout was. Ontkenning we kennen het allemaal.

Wat is waardevol?

Zoals ik ook in de periode van mijn burnout heb gemerkt, zijn er mensen die het herkennen, er voor je kunnen zijn. Zelfs mensen die in die periode in je leven komen terwijl je niet het beste van jezelf kunt geven. Dat is waardevol. Ik hoop dat er ook steeds meer mensen zullen opstaan voor onze wereld, ons ecosysteem waar wij zelf onderdeel van zijn. We kunnen er met z’n allen voor zorgen dat we de signalen herkennen en tijdig het ecosysteem wat rust gunnen voordat daar een totale black-out komt waar ook de aarde ongecontroleerde acties kan laten zien. Ik kan je zeggen dat mijn burnout niet alleen invloed heeft gehad op mijzelf, ook mijn gezin en omgeving heeft er problemen aan ondervonden. Do I need to say more?

Take care, take “waardevolle” Fairhups!

EĂ©n reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.